Waar gaat het over
Het begon allemaal op een prachtige lentedag. Zo’n dag waarop er nooit onverwachtse dingen gebeurden en alles leek te klopen...

‘Ik wil jullie niet ongerust maken, maar de laatste weken zijn hier vreemde snoeshanen gesignaleerd. De politie houdt de buurt scherp in de gaten.’ Het klonk als een grap en natuurlijk geloofden ze de jongen niet. Hoewel ze na die woorden toch wat meer om zich heen keken en daarom toevallig...

Iets leek niet in de haak. Wie was eigenlijk die overspannen neef in het tuinhuisje? Een schaduw in de gang, een hand om een keel... Een ordinaire boef, dachten ze, en hoe konden ze hem erbij lappen? Als iemand met een goed idee kwam, zou het mogelijk zijn. Achter de gesloten deuren, veilig weggeborgen, moesten bewijzen liggen. De man vertelde niets over het ongeluk, verraadde niets over zijn kostbare ontdekking. Hij was agressief en wiste zijn aanwezigheid uit. Dat was overduidelijk en dat spoorde niet..

‘Het rare is dat ik sinds de peuterspeelzaal niet meer verliefd ben geweest,' zei Sanne. 'Sterker nog, op de peuterspeelzaal ben ik getrouwd met Victor, omdat ik dan zijn schepje mocht.’
‘Hij heeft je toch niet laten zitten, hè?’ gierde Kasja en Sanne begon nu ook te schateren.
‘Maar hoe moet het nu verder?’ Elke nacht lag ze aan Jonas te denken...

Misschien was het geen toeval dat Sanne hem tegenkwam en droomde over hoe het had kunnen zijn. Ze was niet bang om bij een avontuur betrokken te raken, maar wel om verliefd te worden.